έμαθα να χρησιμοποιώ φλας με επιτυχία

Με μεγάλη χαρά παρουσιάζω μερικές φωτογραφίες που προέκυψαν από το πιο πρόσφατο ρολό φιλμ μου-και δεν είναι καν μόνο αυτές ωραίες, απλώς οι αγαπημένες μου. 

Το μάθημα που έμαθα αυτή τη φορά, ήταν πάνω να ελέγχω αν το καλώδιο του φλας είναι στη θέση του, και αν το φλας είναι σίγουρα έτοιμο για χρήση, πληροφορία που μας παραχωρεί το κόκκινο φωτάκι στο πίσω μέρος του. Παρόλα αυτά, ένα ατύχημα που προέκυψε λόγω μιας "γκάφας" μου με το φλας, είχε ως αποτέλεσμα δύο από τις παρακάτω φωτογραφίες: Ίδιες, η μία με φλας, η άλλη χωρίς. Οι δύο όψεις του ίδιου φωτογραφικού νομίσματος. 

Σήμερα που πήγα στο φωτογραφείο έλεγα στον άνθρωπο που δουλεύει εκεί-είναι απίστευτα συμπαθητικός και βοηθητικός-πως η αμάθειά μου σε σχέση με τη φωτογραφία και τον εξοπλισμό με γεμίζει άγχος κάθε φορά που έχω να κάνω κάτι με τη κάμερα. Μου εξήγησε ως η φωτογραφία είναι θεραπεία ή μαγεία-δεν θυμάμαι τέλος πάντων, αλλά είπε μια πολύ όμορφη λέξη-και πως αν είναι αντί να με χαλαρώνει να μου προκαλεί άγχος, ας το αφήσω καλύτερα. Και, βλέποντας τα αποτελέσματα σήμερα, κατάλαβα ακριβώς τι εννοούσε. Δεν είχα κανένα λόγο να αγχώνομαι, και ειλικρινά, ανυπομονώ για το επόμενο film μου και το επόμενο project που θα αναλάβω-αν θεωρήσουμε τις φωτογραφίες στο χθεσινό πάρτυ project.

Έχω διάφορες ιδέες, και πολύ όρεξη. Αλλά, αυτό που δεν έχω, είναι φακοί! Ο ένας δεν εστιάζει καλά και ο άλλος αφήνει φως να μπει μέσα στη συσκευή. Αυτό, μοιάζει ως αφορμή να εξοικειωθώ με τον τηλεφακό που έβγαλα μόνο μια φορά από τη θήκη του, κι αυτό για να τον δω.