Θα ξεκινήσω αυτή την ανάρτηση σημειώνοντας πως είμαι άτομο που προτιμά, αγαπά τον χειμώνα. Επομένως, για εμένα ο ερχομός του αποτελεί ευχάριστο γεγονός, αν και, με αυτή τη κλιματική αλλαγή διστάζω να ελπίσω πως θα τον ανταμώσω, μιας που πέρυσι πέρασε και δεν ακούμπησε.
Βρισκόμαστε λοιπόν σε αυτό το αμήχανο στάδιο του καλοκαιριού που οι διακοπές των περισσότερων έχουν ολοκληρωθεί, οπότε δεν έχουμε κάποιο γεγονός να αναμένουμε-ευχάριστο έστω-και δεν μας μένει παρά να περιμένουμε υπομονετικά την έναρξη της νέας ακαδημαϊκής/σχολικής/οτιδήποτε χρονιάς μπας και ξυπνήσουμε λίγο. Όσο για εμένα συγκεκριμένα, έχω δυστυχώς να αντιμετωπίσω και τις επαναληπτικές εξετάσεις του Σεπτέμβρη, για τις οποίες άλλοτε νιώθω ψύχραιμη και προετοιμασμένη, και άλλοτε προβληματίζομαι για το αν είναι καν παραγωγικό να εμφανιστώ σε αυτές.
Ένα άλλο στοιχείο που τείνει να χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο, είναι τα σχέδια και οι στόχοι για την ερχόμενη χρονιά. Ένας δικός μου στόχος είναι να επιβιώσω όποιο αποτέλεσμα έχουν αυτές οι εφιαλτικές εξετάσεις. Άλλος στόχος μου είναι να χάσω τα κιλά που έβαλα χάρη σε μια φαρμακευτική αγωγή που μου χορηγήθηκε (μ' αρέσει η ανάγκη μου να εξηγήσω πως φταίει η αγωγή και σίγουρα όχι η λαιμαργία μου, διότι αν ευθυνόμουν αποκλειστικά εγώ θα ήταν και πολύ μεγάλο αίσχος. Αναμένετε ανάρτηση σχετικά με το ταξίδι αυτό). Τέλος, είχα την πολυτέλεια και το προνόμιο να μπορώ να κλείσω δύο ταξίδια στο εξωτερικό, για τα οποία ανυπομονώ.
Θα είχε πλάκα αν εσείς τα πέντε άτομα που διαβάζετε όντως το blog μου σχολιάζατε μερικούς από τους δικούς σας στόχους (μπορείτε να το κάνετε ανώνυμα). Ειδάλλως μπορεί και να κάνω η ίδια πέντε ανώνυμα σχόλια.
Οι μέρες περνούν με εμένα να μελετάω πιάνο, να κάνω γυμναστική, και να πίνω καφεδάκι πριν επιστρέψω στο πιάνο. Πού και πού θα συναντηθώ με κανένα φιλαράκι που ξέμεινε στην πόλη όπως εγώ, αν και η αλήθεια είναι ότι συναντιέμαι συνέχεια με το ίδιο φιλαράκι και τρέμω στην ιδέα πως σύντομα θα εξαντλήσουμε όσα έχουμε να πούμε. Μια φίλη με συμβούλεψε σε αυτές τις περιπτώσεις να πιάνω τα παλιά, το κρατάω στο πίσω μέρος του μυαλού μου.
Με πιάνω να αναρωτιέμαι, τι θα μου λείψει από το καλοκαίρι; Και απαντώ: Θα μου λείψει η μυρωδιά του αέρα όταν φυσάει στην παραλία, και θα μου λείψει να αποκοιμιέμαι στην αμμουδιά καθώς καίγομαι άθελά μου. Θα μου λείψει το φαγητό στις ταβέρνες, οι μακριές μου φούστες που αφήνουν την κοιλιά μου απ' έξω, το να κυκλοφορώ με τις παντόφλες, η δροσιά του freddo espresso όταν έχω καταιδρώσει, και τα αργά ηλιοβασιλέματα. Τέλος, θα μου λείψει η ανεμελιά που νιώθω καθώς προγραμματίζω πώς θα κυλήσει η χρονιά μου από 'δω και στο εξής.
Αν και για μενα δεν ειναι τοσο ευχαριστος ο χειμωνας η ιδεα της επανασυνδεσης με τους φιλους ακουγεται οντως φανταστικη! Μερικοι στοχοι για φετος: μια χρονια με υγεια, ευτυχια, χαρα, ομορφους φιλους και ευχαριστες στιγμες! Α και καλο φαγητο! Καλο φθινοπωρο και καλο χειμωνα να εχουμε!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΒλέπω περισσότερα views απ' ότι comments. Καλά δεν ντρέπεστε λίγο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΛατρεύω το καλοκαίρι αλλά αγαπώ τον χειμώνα όποτε είναι και για μένα πολύ ευχαριστώ που έρχεται σιγά,σιγά. Οι φίλοι μου επιστρέφουν στην πόλη και κανονίζουμε τις χειμερινές διακοπές μας😍 Οι στόχοι μου για φέτος είναι να βρω μια δουλειά την οποία αγαπάω να κάνω και να περνάω οσο περισσότερο χρόνο μπορώ με τους αγαπημένους μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ σκέψη ότι έρχεται ο Χειμώνας με τρομάζει αρκετά αλλά ταυτόχρονα με ενθουσιάζει. Θέλω να μελετήσω και να δουλέψω και θέλω να βάλω προτεραιότητα τον εαυτό μου και την υγειά μου. Θέλω να φέρω στη ζωή μου τα πάνω κάτω μπας και σταματήσει να μου τα φέρνει αυτή!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαταρχάς τέλειο μπλοκ και ωραία ιδέα να δώσεις χώρο στις σκέψεις σου .
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιαβάζοντας την ανάρτηση σου ένιωσα φουλ στο ζήτημα με τις επιλογές που έχεις για να περάσεις τον χρόνο σου το καλοκαίρι στην πόλη που μεγάλωσες . Όσο περνάει ο καιρός οι επιλογές γυρίζοντας γίνονται όλο και λιγότερες . Τρέμω επίσης στην ιδέα να χάσω αυτήν την μια φίλη που κρατάμε επαφή το περισσότερο καιρό από απόσταση και μπορώ να βγαίνω εδώ μαζί της αλλά για αυτήν είμαι η ακόμη μια επιλογή να βγει έχοντας σε προτεραιότητα άλλα άτομα γιατί γύρισε και έχτισε την ζωή της εδώ και εγώ απλά ξεμένω και τις περισσότερες φορές νιώθω εγκλωβισμένη . Κάποιες φορές για μένα η απομόνωση είναι παράδεισος και άλλες το βασανιστήριο μου .
Κοίτα μέσα στην ασφάλεια της ανωνυμίας πίσω από οθόνες πόσο χώρο δίνεις για έκφραση και σε ευχαριστώ ... Αυτές οι όμορφες και ανέμελες στιγμές που περιγράφεις είναι ίσως οι πιο πολύτιμες από το καλοκαίρι .. Αναρωτιέμαι πολλές φορές αν όλη αυτή η πίεση ακαδημαϊκα που επηρεάζει όλη μας την αυταξία αξίζει . Για μένα το νόημα είναι να είμαι ήρεμη και καλά ακόμη και αν αυτό που θα κάνω να είναι να κοιτάω το ταβάνι -δραστηριότις κατακριτέα για το σύστημα γιατί δεν το ωφελείς, δεν βρίσκεσαι στα κουτάκια του - !
Ηρεμία τίποτα άλλο ... Εύχομαι να περάσεις τέλεια στα ταξίδια σου είναι οι καλύτερες επενδύσεις..
Δεν είχα ποτέ το προνόμιο αλλά κάποια στιγμή πιστεύω θα τα καταφέρω ..
Μην ανησυχείς για τα κιλά είτε λόγω φαρμακευτικής αγωγής είτε ακόμη και από την λαιμαργία όπως λες .
Είναι πολύ φυσιολογικό ειδικά όταν τρέχεις όλη μέρα όλο το προηγούμενο καιρό και έχεις τον φυσιολογικό χρόνο να φας κάτι σπιτικό να το επιλέγεις όπως θες χωρίς καμία ενοχή .Θυμάμαι φορές που δεν μπορούσα να φάω από την θλίψη μου και όλοι μου έλεγαν μπράβο που αδυνάτισα και τους συχαινόμουν για αυτό και άλλες που επιτέλους είχα όρεξη έτρωγα λαίμαργα είχα πάρει κάποια κιλά αλλά ένιωθα τόσο καλά γιατί ήξερα ότι είμαι καλά μέσα μου .
Αγάπησα το σώμα μου σε κάθε του φάση γιατί πάντα αυτό μου έδινε σημάδια και για το πώς είμαι μέσα μου και τι νιώθω για το περιβάλλον μου και τους ανθρώπους μου . Έιναι το σπίτι μας, το μεταφορικό μας μέσο το κόκκινο καμπανάκι μας η προστασία μας .Όχι βιτρίνα για τα μάτια άλλων . Όταν ένιωσα καλά μέσα μου το αγάπησα όπως ήταν .
Ο κυριότερος μου στόχος είναι απλά να νιώθω καλά και αρκετή γιατί είναι μία λούπα που δεν τελειώνει ποτέ ό,τι και να κάνεις. Δεν θέλω να ξανάχάσω την εαυτή μου στην προσπάθειά μου να νιώσω ότι είμαι αγαπητή, αρεστή, αποδεκτή και λαμβάνω την κατάλληλη προσοχή .
Όλα μας αξίζουμε μόνο αποδοχή και αγάπη τίποτα άλλο ...
Και ό,τι και κάνεις όπως και να τα πας στο τέλος σημασία έχει το πώς νιώθεις εσύ μέσα σου . Να σε φροντίζεις . Αυτά με αγάπη, στοργή προδερμ και φροντίδα χαχαχ .
ευχαριστώ πολύ που τα μοιράστηκες αυτά, έστω κι ανώνυμα 💜
ΔιαγραφήΘελω κρυο επιτελους Λεμονιά κρυυυοο
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαταρχάς, σοβαρέψου για τα κιλά είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν όντως πράγματα που έχουν σημασία για να σε ανησυχούν. Τι ωραία που περιέγραψες τις μικρές στιγμές καλοκαιριού και σε αύτο και στο προηγούμενο ποστ. Θα ήθελα να προσθέσω και μια δικιά μου όπου κοιτάγαμε σύννεφα στο ποτάμι το δεκαπενταύγουστο ενώ τρώγαμε ντοματίνια και λέγαμε τι σχήμα είχαν. Ειρωνικά πιστεύω όταν το έκανα αύτο μικρός οι ιδέες που είχα για τα σύννεφα ήταν πιο ώριμες από τον βάτραχο με πέος που είδα στο τελευταίο πριν ξαναπάμε για βούτα. Οι άνθρωποι του καλοκαιριού με τρομάζουν, κινούμαι πολύ πιο άνετα το φθινόπωρο και την άνοιξη και με ρούχα που προτιμώ κατά πολύ. Αλλά, το καλοκαίρι, τουλάχιστον ακόμα, έρχεται με μια ξεγνοιασιά που την πιάνουν οι ντροπές τις μέσα στο έτος και δεν εμφανίζεται σχεδόν καθόλου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να μην ξεχάσουμε και αύτο που ζήτησες (δεν ξέρω γιατί άλλαξα παράγραφο τώρα έπρεπε να είχε γίνει αρκετά πιο πριν) υποθέτω ο στόχος που έχω για φέτος είναι να τελειώσω επιτέλους αύτο το ρημαδόπτυχίο πιάνου που έχει ανακατέψει τόσο πολύ τις άλλες μου υποχρεώσεις. Μια καλή επίδοση ακαδημαικά θα ήταν καλοδεχούμενη επίσης. Κατά τ'άλλα θα δυναμώσω τις σχέσεις μου με τα άτομα στην ζωή μου και θα πιω αρκετές κρύες μπύρες.
Ώσο το έγραφα αύτο άκουγα ένα έργο από τον κύριο Rzewski το Coming Together.
Κάνω και ένα copypaste το κείμενο που επαναλαμβάνεται συνέχεια κατά τη διάρκεια του γιατί μέσα στην κρυπτικότητα του καταλήγει να είναι αρκετά ποιητικό.
"I think the combination of age and the greater coming together is responsible for the speed of the passing time. it’s six months now and i can tell you truthfully few periods in my life have passed so quickly. i am in excellent physical and emotional health. there are doubtless subtle surprises ahead but i feel secure and ready. As lovers will contrast their emotions in times of crisis, so am i dealing with my environment. in the indifferent brutality, incessant noise, the experimental chemistry of food, the ravings of lost hysterical men, i can act with clarity and meaning. i am deliberate – sometimes even calculating – seldom employing histrionics except as a test of the reactions of others. i read much, exercise, talk to guards and inmates, feeling for the inevitable direction of my life.
Υ.Γ όντως ντροπή όποιος δεν έγραψε!!!!